Omo!!!..

วันนี้วันจันทร์

เรียนพละไง๊ล้า..

ฮุฮุ

เรียนพละ

ก้อต้องใส่กางเกงวอมใช่ม้า

..ระหว่างที่รอซ้อมวอลเล่บอลเรื่อง..

ความสัมพันของการตั้งบอลและการเซต

เค้าก้อนั่งคุยกะน้ำแข๊งถึงเรื่อง

ทะลึ่งตึงตังกับน้องปอย

ระหว่างนั่นเอง

Suddenly..

[ทันใดนั้น]

น้ามแข๊งมันก้อมีความับอะรัยก้อไม่รู้กะน้องปอย

กระซิบกระซิบๆกระซาบกระซาบๆ

[คุยกะรัยกานว้า]

สายตาของน้ามแข๊งตวัดมาที่เป้าของนู๋

[มองมั่งๆ]

อะฮึ่ยยย...

ว้ากกกกก

เป้านู๋ขาดด

[น่าอายที่สุดเลยยย]

แต่เค้าก้อต้องทำเปนฟอร์ม

Me: แหมคนกันเอง...[งือออ]

Me: แกเหนรายเป่าวง่ะเนี่ย???

Zweet: ม่าเหงร้อกมานมืดๆอ่ะ

แต่ก้อยังไว้ใจไม่ได้..

ฮึ่ม

เพราะบิวนั่งอยู่ข้างหลังตายแน่ๆๆ

อย่าๆๆๆ

อย่าคิดมาก...

คงไม่ได้ยินร้อกก

หลังจากจุดนั้น

เค้าก้อเดินหนีบทั้งวัน

ไม่กล้าแหก...กลัววความจะแตกเอา

[เเต่ลมก้อเยนดีเหมือนกานนะ]

คนนี้น้ามเเข๊งก่าเค้าเอง

เค้าน่ารักใช่ม่ะ

รู้ตัวเเล้วล่ะ

ปฎิเสธที่ไหน

[ฮ่ะ...ล้อเล่ง]

ส่วนคนเนี้ยที่รักเค้า...

น่ารักใช่ม่ะ

หุหุ